fed

Eskiden Amerikan merkez bankalarını Amerikalılar bile tanımıyordu. Kimmiş, ne yapmışlar, ne demişler, manşet değildi. Salgın dönemi ve sonrası (TR dışında :-)) hükümetler ekonominin direksiyonunu merkez bankalarına havale ettiler.

Hepsi tanınır, sözü dinlenir, önemsenir oldular. Tüm piyasaların, gazetecilerin, hükümet yetkililerin, halkın, faizçilerin, altıncıların, kriptocuların gözü kulağı bunlarda oldu.

Başta FED'çiler olmak üzere merkez bankalarının yetkilileri kendilerini film yıldızı gibi hissetmeye başladı. Ve işin kötüsü buna da fena halde alıştılar.

Bu yüzdendir ki yok enflasyon binde 0.1 beklenende fazla gelmiş, yok istihdam 5 kişi artmış filan. Ya koca Amerika gibi bir ülkede enflasyon sapması binde 0.1 olsa ne olur olmasa ne olur. İstihdam 3bin kişi fazla olsa ne olur olmazsa ne olur.

Hikaye...

Bunların aslında direksiyondaki işleri bitti. Ama flaşlardan ve kameralardan mahrum kalmamak, eski sıkıcı hayatlarına dönmemek için faiz indirimini uzattıkça uzatıyorlar. Hükümetler de salgın travmasını atlatamadıklarından pasif konumda kalıp seslerini çıkartamıyorlar.

Nasıl Hakan Uralcım. Sen de böyle mi düşünüyorsun?